Posłuchaj fragmentów mp3.
Na płycie znajduje się 70 minut wspaniałej muzyki organowej - solo i w
duecie z fletem poprzecznym. Oprócz dzieł barokowych Haendla, Bacha czy
Vivaldiego są tu utwory okresu romantyzmu, współczesne, a także autorskie
improwizacje organowe
WYKONAWCY:
Stanisław Diwiszek - organy
Zyta Krużel - flet poprzeczny
Realizacja nagrania:
Tomasz Gajewski - Studio "Fanfara"
Nagranie w kościele pw. Matki Bożej Królowej Polski w Lublinie
Wydawca:
Studio FANFARA - 2009 r.
|
SPIS UTWORÓW:Georg Friedrich Haendel (1685 - 1750)
1. Largo z opery „Xerxes"
2. Alleluja z oratorium „Mesjasz" (transkr. S. Diwiszek)
Dietrich Buxtehude (1637 - 1707)
3. „Komm, heiliger Geist, Herre Gott" BuxWV 199
Johann Sebastian Bach (1685 - 1750)
4. „Heut triumphiret Gottes Sohn" BWV 630
Antonio Vivaldi (1678 - 1741)
5. Koncert „Zima" RV 297, z cyklu „Le quattro stagioni"
6. Koncert fletowy D-dur „Il cardelino" RV 428, cz. II
Charles Gounod (1818 - 1893)
7. Ave Maria
Louis James Alfred Lefebure Wely (1817 -
1869)
8. Pastorale (t. V "L' Organiste moderne")
9. Offertoire F-dur (t. I "L' Organiste moderne")
Severio Mercadante (1795 - 1870)
10. Koncert fletowy e-moll, cz. III Rondo Russo
Ruggiero Leoncavallo (1857 - 1919)
11. Poranek
Sigfried Karg - Elert (1877 - 1933)
12. I. Maestoso
13. II. Andante cantabile
14. III. Grave
15. IV. Andantino semplice
R. Ilina
16. Na huśtawkach
Stanisław Diwiszek (1985)(improwizacje)
17. Prolog
18. Medytacja
19. Fantazja
20. Hymn
21. Epilog
Recenzja płyty:
To już kolejna płyta w dorobku Stanisława Diwiszka. Tym
razem jest ona szczególna, oprócz solowych utworów organowych są na niej
także duety. Stanisław Diwiszek zaprosił do tego projektu flecistkę Zytę
Krużel. Na płycie zaprezentowanych zostało 21 utworów, z czego 7 to właśnie
duety, a całość to ponad 70 minut wspaniałej muzyki. Tym razem jest to
muzyka nieco lżejsza i bardziej przystępna dla niewtajemniczonego słuchacza.
Świadczą o tym zarówno duety, wybrane na płytę osobiście przez samą
artystkę, jak i utwory solowe (np. Alleluja z Mesjasza Haendla
w transkrypcji organowej Stanisława Diwiszka). Wielu z nich nie wykonuje się
w składzie na flet i organy, co jest pewnym novum wartym podkreślenia.
Na płycie oprócz kompozycji bardziej znanych znajdują
się także i te mniej rozpowszechnione i rzadko nagrywane. Obok dzieł
barokowych Haendla, Bacha czy Vivaldiego (umieszczonych na początku płyty),
znajdziemy tu utwory okresu romantyzmu i te współczesne. Prezentacje
organowe przeplatane są duetami, pierwiastki świeckie harmonijnie współgrają
z muzyką religijną, a wszystko układa się w niemal doskonałe proporcje.
Całość
wieńczy Suita Apocaliptica - improwizacja Stanisława Diwiszka skromnie
umieszczona na końcu przez autora i zarazem wykonawcę. Jest to najdłuższy
utwór na tej płycie, zasługujący na szczególną uwagę. Tematyka improwizacji
składającej się z pięciu części jest ściśle związana z podanymi fragmentami
Pisma Świętego, ułatwiającymi zrozumienie treści utworu. Inspiracją dla
twórcy były postacie czterech zwierząt - jeźdźców apokalipsy. Są to elementy
wystroju kościoła, gdzie dokonano nagrania. Podobnie Epilog, oparty na
tematach Bogurodzicy i Z dawna Polski Tyś Królową jest ukłonem w stronę
wezwania kościoła. Charakterystyczne dla tego nagrania jest malowanie
obrazów za pomocą dźwięków. Artysta używa skrajnych rejestrów instrumentu,
ukazuje skrajne emocje, oddaje symbolikę liczb charakterystycznych dla
Apokalipsy i stosuje ukryte cytaty znanych polskich pieśni kościelnych.
Całość utworu oddaje wszechstronność i pełnię umiejętności technicznych
młodego organisty. |
